เนื้อร้อง: Before Morphine
ทำนอง: Before Morphine
เรียบเรียง: ธรรมรัตน์ ดวงศิริ

เหงา เป็นไงก็เพิ่งรู้  เมื่อตอนโดนเธอทิ้ง
ไป ไม่เป็นจริง ๆ นะเรา อาการไม่น่าไว้ใจ
คิดจะลืมคนใจร้าย แต่มันก็ไม่หาย
วันทั้งวันก็ยังวุ่นวาย ลืมเธอไม่ได้ซักที

* เธอบอกให้ทำใจ อีกเดี๋ยวก็ เริ่มชิน
คนช้ำที่ได้ยิน ยิ่งฟังยื่งปวดใจ

** ไม่เหงาไม่รู้หรอกเธอ ไม่เจออาการอย่างฉัน
หลับตาก็หนาวพอตื่นก็ฝัน เพ้อถึงเธอทุกวัน
เจ็บน่ะ ไม่รู้เท่าไร เอาไหมมาลองแลกกัน
ให้เธอปวดร้าว มาเจ็บมาช้ำ อย่างฉัน  
มาเหงาแทนกัน ดูไหม

รูปที่เราเคยถ่ายไว้ ใส่กล่องโยนมันทิ้ง
ลืมนะลืม จงลืม ทุกสิ่ง แต่มันก็ยังเสียดาย

(*,**)

(**)

นั่งซึมจนเช้า ยังเศร้าในฝัน อย่างฉัน 
ช่วยเหงา แทนกันได้ไหม

ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม

สิ่งหนึ่งที่ควรท่อง ควรจำไว้อยู่เสมอก็คือ

“คน” เป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีทั้งด้านบวก และด้านลบ อยู่ในนั้น

อย่าตั้งใจกับคน 1 คนมากเกินไป

เพราะไม่มีใครอยากเป็นต้นเหตุของความล้มเหลว

อย่าคาดหวังกับ คน 1 คนมากเกินไป

เพราะไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น

อย่าให้เวลากับคน 1 คนมากเกินไป

เพราะไม่ว่าใครก็อยากมีช่วงเวลาของความเป็นส่วนตัว. ………….. . คนเดียว ….

 อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคน 1 คนมากเกินไป

เพราะนั่นจะทำให้เค้าไม่หลงเหลือความเป็นตัวของตัวเอง

อย่าควบคุมชีวิตคน 1 คนมากเกินไป

เพราะมนุษย์มักจะหาวิธีการแทรกตัว เพื่อออกมาจากกฎที่ถูกกำหนด

อย่าบีบบังคับคน 1 คนมากไปกว่านี้

เพราะถ้าคนๆ นั้น หลุดจากภาวะบีบบังคับมาได้

คุณจะกลายเป็นคนที่ถูกหันหลังให้ในทันที

เธอ. ………….. . ลองมองดูฉันดีๆ ฉันมีลมหายใจ

ไม่ใช่ภาพวาด ที่จะสวยงามอยู่ตลอดเวลา

ฉันเองก็เป็น “คน” เป็นสิ่งมีชีวิตที่มี 2 ด้าน. . . เช่นกัน

…อยากรู้จักใครสักคน ต้องหัดเรียนรู้ ไม่ใช่เปลี่ยนแปลง…

เหงา เจ็บปวดที่สุด

แต่ทำไงได้ไม่ว่ายังไงก็ต้องเป็นแบบนี้

เค้าไม่ว่าง เราต้องเข้าใจนะ

วันนี้ สอบทั้งวัน เหนื่อยทั้งวัน อยากพูดให้ฟัง อยากระบายให้ใครสักคนได้ยิน

แต่..ไม่มีใครพร้อมที่จะรับฟังเลย

ทำไม ไม่มีใครว่างเพื่อเราเลย

เดินทางค้นหาตัวตน ใครหนึ่งคนที่ก็รอฉันอยู่
จากในผู้คนร้อยพันที่ออกเดินทางเหมือนฉัน
บนทางที่แสนยาวไกล ค้นให้เจออีกครึ่งในใจ
ฉันไม่รู้ มันอยู่อีกไกลเท่าไหร่

เห็นบางคนเสาะหา แล้วก็ได้เจอ
เหนื่อยแค่ไหนก็คุ้มค่าความรู้สึก
แม้เป็นพรจากฟ้า หรือเป็นคำสาป
ก็เป็นเรื่องพิเศษที่เกิดขึ้นมา

เดินทางค้นหาตัวตน ใครหนึ่งคนที่ก็รอฉันอยู่
จากในผู้คนร้อยพันที่ออกเดินทางเหมือนฉัน
บนทางที่แสนยาวไกล ค้นให้เจออีกครึ่งในใจ
ฉันไม่รู้ มันอยู่อีกไกลเท่าไหร่

เดินทางค้นหาตัวตน ใครหนึ่งคนที่ก็รอฉันอยู่
จากในผู้คนร้อยพันที่ออกเดินทางเหมือนฉัน
บนทางที่แสนยาวไกล ค้นให้เจออีกครึ่งในใจ
ฉันไม่รู้ มันอยู่อีกไกลเท่าไหร่
]]> http://lalaila.wordpress.com/2008/10/20/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%81%e0%b8%aa%e0%b8%99%e0%b8%9e%e0%b8%b4%e0%b9%80%e0%b8%a8%e0%b8%a9/feed/ 0 lalaila http://lalaila.wordpress.com/2008/10/20/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%95/ http://lalaila.wordpress.com/2008/10/20/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%95/#comments Mon, 20 Oct 2008 14:12:24 +0000 lalaila http://lalaila.wordpress.com/?p=102 ]]>

… To Be Continued การเดินทางได้เริ่มต้นขึ้นแล้วตั้งแต่เราเกิดมา คนเราก็เหมือนได้เดินทางทุกสิ่งที่เราประสบพบเจอระหว่างการเดินทางมันก็เหมือนเหตุการณ์ต่างๆที่ดำเนินเข้ามาในชีวิต.. ในบางครั้งที่เราพบทางแยกก็อาจจะมีสับสนปนเปกันไปบ้าง ว่าเราจะใช้เส้นทางไหนดีการตัดสินใจเลือกเส้นทางมันก็เหมือนกันกับการตัดสินใจใช้ชีวิตเราอาจไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้า เราจะต้องเจอหรือว่าพบอะไรบ้างเส้นทางที่เราเลือกมันจะเป็นทางลัดหรืออ้อมกันแน่ แต่สิ่งหนึ่งที่เราจะต้องคิดคือ เราจะต้องเดินทางต่อไป เมื่อเราหยุดเมื่อไหร่ หนทางในการเดินตามเส้นทางมันก็จะยืดยาวออกไปเรื่อยๆเหมือนกันกับการใช้ชีวิต คนเราจะท้อได้แต่ห้ามถอยเพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เราหยุด และสิ้นหวังจนไม่ได้ทำอะไร ชีวิตมันก็จะยิ่งตกอยู่ในห้วงของความสิ้นหวังนั้น แต่ถ้าเราดิ้นรนต่อไปโดยไม่ยอมหยุดความฝัน อย่างน้อยๆ เราก็ได้ทำเต็มความสามารถของเราแม้สิ่งที่ได้มาอาจจะไม่มีใครได้เห็นคุณค่าของมันแต่เราก็ได้รู้ว่าสิ่งที่เราทำนั้นเราได้ทำตามเต็มความสามารถของเราแล้ว จงภูมิใจในการเดินทางของตัวเอง

และจงภูมิใจกับหนทางที่เราได้เลือก ระยะทางถ้ามันมีอุปสรรคมันก็จะเป็นข้อเตือนใจให้เราได้ว่า”ครั้งต่อไปเราจะรอบคอบในการตัดสินใจให้มากกว่านี้” ไม่มีใครสามารถเดินทางได้ทั่วโลกโดยสามารถจำระยะทางได้ทั้งหมด ทุกสิ่งทุกอย่างมันเกิดจากกระบวนการเรียนรู้ และเรียนรู้ เช่นเดียวกันการเรียนรู้มันจะเกิดขึ้นได้เมื่อเราพบข้อผิดพลาดเพื่อสะสมไว้เป็นประสบการณ์ ไม่ว่าเราจะพบข้อผิดพลาดจากการเดินทางหรือการใช้ชีวิตยิ่งมากเท่าไหร่ จงยินดีกับตัวเองเพราะว่า ยิ่งเราผิด มันก็จะเกิดการเรียนรู้และมีประสบการณ์ที่จะช่วยให้เราเป็นคนเข้มแข็งมากกว่าเดิม คนที่ไม่เคยผิดพลาดย่อมไม่มีวันรู้ซึ้งถึงความสุขที่จะได้รับมา กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญการเดินทางก้าวต่อไปได้ดำเนินขึ้นแล้ว ขอให้ทุกคนเดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ

แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจบ
หรือหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
บางที ความมั่นใจ หรือการตั้งความหวังไว้สูงมาก
ก็อาจจะเป็นดาบที่ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราเองได้เหมือนกัน
แม้บางครั้ง ต้องพบกับความผิดหวังจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ก็อย่าถึงกับร้องไห้เสียใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ
หรือทำร้ายตัวเองทางอ้อมเลย
]]> http://lalaila.wordpress.com/2008/10/19/%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%ab%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%87/feed/ 0 lalaila 463396398_fc345ce5aa_002 http://lalaila.wordpress.com/2008/10/19/%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81/ http://lalaila.wordpress.com/2008/10/19/%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81/#comments Sun, 19 Oct 2008 06:44:08 +0000 lalaila http://lalaila.wordpress.com/?p=86 ]]> คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน
แต่คนสองคน \”ไม่ตั้งความหวังในกันและกัน\”
เพราะการตั้งความหวังมักนำพาซึ่ง\”การเรียกร้อง\” 
\”ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ\” โดยที่ไม่รู้ตัว 

ในชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้
ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น
แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น
อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก
\”ไม่ธรรมดา\” ที่จะนึกถึงเรียกว่าเป็น \”ความพิเศษ\” 

ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ
ก็ในเมื่อคำว่า \”พิเศษ\” หมายถึงความจำเพาะความแปลกแยก
ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ 

กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด
ให้ \”ความรู้สึกดีดี\” จากจิตใจที่ดีดี
ให้ \”ความอาทรถึง\” จากจิตใจที่นึกถึง
ให้ \”ความห่วงใย\” จากจิตใจที่เป็นห่วง 

ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี \”สติ\”
ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ \”คุกกรุ่น\”
ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้
แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง \”ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม\” 

และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง
ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด
\”สิ่งดีดี\” จนกระจัดกระจาย 

เพราะ \”การให้ความหมาย\” ไม่ใช่ \”การตั้งความหวัง\”
คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน
\”ไม่ตั้งความหวังในกันและกัน\” 

เพราะการตั้งความหวังมักนำพาซึ่ง\”การเรียกร้อง\”
\”ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ\” โดยที่ไม่รู้ตัว 

มันร้อนนัก หนาวนักมักไม่เป็นสุข
เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ 

หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น
เราต้องค่อยๆ เดินออกมาสูดอากาศเย็น
หากตรงกันข้ามเราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาว
มาหาไอแดดเช่นกัน 

และอย่าลืมว่า \”ความพิเศษ\” ไม่ได้จำกัดว่า
จะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด
หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว
ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้ 

ในใจเราเป็นของเรา
เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้
ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา 

จงให้ \”ความพิเศษ\” เป็นชีวิตชีวา เป็นแววตาที่แจ่มใส
เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้

ไม่วิ่งหนีแต่ไม่วิ่งตาม
ไม่หักห้ามแต่ไม่กระโจนใส่
ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร 

เป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง
เป็นความชุ่มชื่น ครื้นเครง เช่นสายน้ำช่วยคลายร้อน
เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา และหมู่ภมร
เป็นสีเขียวของใบไม้แตกใบอ่อนที่หลบร้อนมาพึ่งเย็น 

และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า
\”คนพิเศษ\” คนนี้จะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล
\”ความพิเศษ\” นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม
ที่ซึ่งใจข้างซ้ายต่างตรงกัน
ในวันที่มีแต่ความอบอุ่นอยู่ในหัวใจ…….

ไม่วิ่งหนีแต่ไม่วิ่งตาม
ไม่หักห้ามแต่ไม่กระโจนใส่
ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร 

เป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง
เป็นความชุ่มชื่น ครื้นเครง เช่นสายน้ำช่วยคลายร้อน
เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา และหมู่ภมร
เป็นสีเขียวของใบไม้แตกใบอ่อนที่หลบร้อนมาพึ่งเย็น

………….

ถ้าคุณเคยมีเค้าคนนี้อยู่จริง คุณควรถนอมเค้าไว้ให้ดี ถ้าคุณสูญเสียเค้าไปคุณเองที่จะเป็นคนเสียใจ … ความหมายของหัวใจ เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า เพียงแค่มีบางสิ่ง ….. ชีวิตก็มีความหมายแล้ว …..
]]> http://lalaila.wordpress.com/2008/10/19/%e0%b8%ab%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81/feed/ 0 lalaila http://lalaila.wordpress.com/2008/10/18/%e0%b8%84%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%96%e0%b8%b6%e0%b8%87/ http://lalaila.wordpress.com/2008/10/18/%e0%b8%84%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%96%e0%b8%b6%e0%b8%87/#comments Sat, 18 Oct 2008 13:32:17 +0000 lalaila http://lalaila.wordpress.com/?p=71 ]]> “…อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ…”

คิดถึง....จัง